Toch een tochtje gedaan 17 september.

 

Aanvankelijk was het de bedoeling op Tholen gaan rijden.

Echter de weersverwachtingen in Zeeland vooral zagen er zodanig uit dat na rijp beraad wij het niet verstandig achten om eerst 80 km te gaan rijden met de auto om daarna deze mooie Solexrit in het water te laten vallen was de motivatie.

Dus besloten, een rondje in de buurt.

Joche vond het niet erg vanuit België om naar Meeuwen te rijden i.p.v. Tholen.

Om 10 uur vertrek uit Meeuwen met een warm schijnend zonnetje erbij nog wel en rijdend op de Baan kwam Meeuwis langszij met de vraag of we een strakke planning hadden vandaag en het voorstel om bij hem in de stal naar zijn nieuwe melkrobot te komen kijken, een kleine excursie dus.

Leuk en interessant en vooral ook mooi het enthousiasme zoals Meeuwis erover verteld.

Dorien had voor ons zelfs nog een potje koffie gezet dus het begin van deze tourtocht kon niet meer stuk.

Op ons gemak aan genietent van de zon zijn we zoetjesaan weer op de Solex gestapt verder richting Dussen en Almkerk.

Niks was gepland deze dag, alleen dat we gingen rijden een tochtje in de buurt en al pratend kwamen we tot de conclusie dat we eigenlijk het tochtje dat we voor de eerste keer als tourtocht als Carbidbus met Henk Roubos aan het rijden waren.(als tourtocht als Carbidbus is geschiedenis)

In Almkerk op de dijk kwam Meeuwis weer langszij even rechtsaf Cees bij de Doornse molen.

Daar wordt in samenwerking van het Brabands Landschap en de betrokken bedrijven een landelijk wandelpad aangelegd.

Zo verder gegaan door Sleeuwijk net als 25 jaar geleden, via Oudendijk in Woudrichem aangekomen bij de haven.

En daar werd iedereen weer verrast door Cor zijn bakkunsten met de eieren die hij van Louise had meegekregen.

Deze keer waren de krielkip eieren die Cor van Louise had meegekregen weer klein maar de kwarteleieren nog kleiner, daardoor zeker niet minder lekker, ook grappig om te zien al die kleine eitjes in de pan.

Mooi om te zien hoe de mensen keken die op het veer stonden te wachten hun neus vol snoven met die heerlijke bakluchten die de pannen van Cor verspreiden.

Wie wil er nog een aaike was de grap, van die kwartel aaikes wel 3 en de herinnering aan de Bockerijer waar je nooit genoeg van krijgt werd nog eens opgehaald.

Lekkere broodjes en koffie en fris van Gerda meegekregen met een appeltje erbij was deze picknick weer een gewaardeerd moment.

Via Rijswijk weer verder gegaan werden we weer verrast door onze Brabantslandschap deskundige bij ons in de groep aanwezig, een verhaaltje van onze gids merkte Frank op, Meeuwis vertelde over de nieuwe dijk waarop we staan met links de Struikwaard die door Altenatuur wordt onderhouden en rechts het nieuw te ontwikkelen gebied.

Via de Andelse Sluis richting Poederooyen bleek het open dag te zijn van Staatsbosbeheer bij het Fort.

Het is open dag werd er spontaan geroepen we gaan even kijken, zo gezegd zo gedaan en het was echt leuk.

Weer wat gehoord, enthousiaste mensen ontmoet, leuke uitleg.

Dirk van den Anker (voor mij ome Dirk, doordat hij getrouwd is met tante Corrie en dat is een zus(je) van mijn moeder) ontmoet, die was er ook.

We zijn op de Solex legde ik uit in de Telegrafistenruimte,  ja ik zag ur wa staen bij de poort.

Telegrafisten dat waren opgeleide mensen vertelde de gids in het Fort, de Overheid vond het belangrijk dat de Officieren zo snel mogelijk van informatie voorzien werden over de situatie van Fort naar Fort dat de Telegrafisten hiervoor een eigen ruimte kregen toen. (ja, ja, belangrijke informatie hoor)(maar wel een stukje geschiedenis)

Verder gegaan over de dijk bij Poedrooien, we gaan bij de kerk linksaf legde ik uit aan Andre die met de bezemwagen meereed met ons.

Daarna RA Egter van Wissekerkeweg  10 in Poederooien daar waar Addie naar toe aan het verhuizen is vanuit Sint Maartensdijk

Zoeken even om nr 10 te vinden in Poederooien, heel veel nieuwe huizen met abc en jawel nr 10, blijkt er na veel gebel en volluuuk geroep niemand thuis.

Even later komt daar Addie aangereden, op zijn Solex met vriendin achterop, ja even bij mijn Tante geweest.

Meer dan een drukte was het daar in Poederooien op dat moment.

Bijna werden wij (onze bezemwagen) overreden door een hele grote glimmende vrachtwagen die heel intimiderend toeterde en een heel kleine mercedes die zijn geduld niet kon houden.

Het positieve was dat Addie zijn Solex al in Poederooien had vanuit Tholen.

 

Verder gegaan over de dijk via Aalst krijgt de Solex van Dick kuren, blijft het net nog wel doen maar het chokehandeltje geeft aan, vuil in de benzine toevoer.

Bij het pondje van Nederhemert Noord naar Zuid (andersom kan ook) nog even gesleuteld maar het mocht niet baten en heeft Dick na het pilsje op T’aailaand  Andre in de bezemwagen gezelschap gehouden.

Nog even op aangeven van Meeuwis over Wijk en Aalbug gereden voor een uitleg op het Wijkerzand over de bijzondere eigendomsgeschiedenis van dit gebied.

Dan het kan bijna niet anders als we van deze kant vandaan komen bij Kees van Jappe deze hele fijne gezellige en zeker ook verrassende tourtocht af te sluiten met een Jappeburger en een blondje van Leffe.

Heen hadden we vandaag de wind mee en terug weer.

Mooi toch.

Dit verslag zat nog ergens verstopt in een mapje, bij deze.

Zaterdag 28 mei tegen half 10 verzamelen bij het Dorpshuis in Meeuwen.

Met Wim in de bezemwagen meegeteld zijn we met 15 mensen vandaag, een mooi clubje dus.

Jammer dat Henk op het laatste moment besloot om toch niet mee te gaan, en Hans zat weer met vocht in de knie zijn rust te nemen.

Leen is jarig vandaag, van harte gefeliciteerd, en Dick is op vakantie.

Al met al een leuk clubje zoals gezegd met elkaar zo met Jaap en Marjan uit Rockanje erbij en Joche.

Jaap en Marjan kennen we van de Solexclub in Bleskensgraaf.

Zij hadden kenbaar gemaakt om eens een keer in Brabant te willen rijden, een mooiere gelegenheod als deze is er niet op deze dag.

Een mooie rit is het geworden, geinspireerd door de Solexclub uit Made.

2 jaar terug hebben zij hem ook zo ongeveer in deze variant gereden.

Verslaggeefster Suzanne den Boer is toen met hen meegereden en heeft er voor de Stem en in het bijzonder de regio Oosterhout een mooi artikel over geschreven.

Hierover op de Carbidbussite later meer.

Cor reed vandaag voor het eerst op zijn geheel gerestaureerde Solex mee, als een plaatje isie geworden.

Deze week samen nog een proefrit gemaakt en perfect lopen deed dat ding, vandaag dus niet.

Bij Raamsdonksveer stopte het motortje al en was niet meer aan de gang te krijgen.

Er moesten onderdelen vervangen worden die we niet bij ons hadden.

Dus Cor bij Wim in de bezemwagen zo zijn we verder gegaan langs de koeltoren van de Amer centrale.

Ook indrukwekkend als je dat nog nooit gezien hebt.

Hier tonen zich de echte diehards van onze Solexclub Evert en Michaël door hun Solex wel door het fietsgootje de trap bij de brug op te duwen.

Door Made heen onze route vervolgd om zo in Wagenberg op minicamping de Rooi Weel voor de middagstop aan te komen.

Daar was een gezelschap dat zich op een heel leuke manier met BBQen bezighoud aanwezg voor een weekend.

Met hen was afgesproken dat wij van hun warme kooltjes gebruik mochten maken voor ons traditioneel gebakke aaike.

Voor deze BBQ hobyisten geen probleem, low en slow is hun motief.

Er was iemand die durfde vragen, hebben jullie geen gas?

Gas?????? klonk het antwoord in koor.

Cor ontwikkelde zich als een meester aaier bakker en verdiend daarvoor eigenlijk wel een oorkonde.

Eens kijken of we daar iets op kunnen verzinnen, suggesties zijn welkom.

Zolals verwacht een mooie stek deze minicamping voor de BBQ mensen en daardoor ook voor ons gezellig.

Daar werd ook de achterband van Cees geplakt die steeds zachter werd en een jheel klàèn spijkerke gevonden door Michaël, geweldig geholpen jongens.

De banden plakkers vonden het zelfs een knap staaltje om zo’n klàèn spijkerke in deze Solex achter band te krijgen.

Na de middagstop onze weg vervolgd door een uniek natuurgebied bij Wagenberg en via Terheijden door de Brabantse bossen via Dorst en Rijen waar we aan de Steenovense Baan bij de familie vander Veeke die we kennen van het Carravannekesweekend een koffiestop hebben gedaan.

Ook weer een bijzondere plek als je alle ins en outs weet.

Cees van der Veeke traint paarden en heeft een paardenboerderij, ook een mooie woonwagen en een trekker voor het Carravannekesweekend.

Maar dat is een ander verhaal, op een andere manier van verplaatsen en gezelligheid.

Via Dongen verder gegaan en daar werd het nog even spannend voor Wim in de bezemwagen, Wim werd aangehouden en aangesproken door de Politie.

Wim, zich van geen kwaad bewust, zou te langzaam rijden op een bepaald weggedeelte en daardoor het verkeer ophouden.

Maar uh ik rijd met die Solexen mee was Wim zijn argument, en die rijden niet harder.

De Politie toonde begrip, liep het met een sisser af en wij hebben er een warm gevoel aan over gehouden.

Dan via Oosteind en s’Gravenmoer een verrassend mooi rijden langs de Donge via Waspik, Sprang Capellle over de pond zo weer in Meeuwen.

Op tijd voor de meesten en voor onze doen eigenlijk gewoon vroeg thuis.

Daar werden de jubileumshirts en de nieuwe jassen en bodywarmers gepast en besteld.(dat kan nog steeds)

Bas wist Jaap en Marjan nog eens overtuigen om eens kennis te maken met de befaamde jappeburger en zo met een aantal lui op gepaste wijze dit Brabants dagje af te sluiten.

Jobina ook nog gekomen met de kinderen.

Mooi toch.

De “lange rokken tocht” van Frank Roza en Michaël Wauters 3 mei t/m 6 mei 2011

Al lang bestond het plan weer eens een paar dagen samen op de Solex er op uit te gaan. We hadden al eens de hele Vecht route gereden en nu was het plan om eens wat “straffere” plaatsen te gaan bezoeken. Plaatsen met een roemrijk en vissersachtig verleden en die zich nog kenmerken door de degelijke klederdracht. De meivakantie was daar prima voor geschikt en met een niet zo’n heel strak plan vertrokken we dinsdagochtend bij Frank. Daar werden we uitgezwaaid door de buren die tevens van die dag (toen nog in pyjama hoor) gebruik maakten om maar eens te trouwen. Relaxed en cool net als wij!

Eerst maar eens richting NW en daar bleek al snel dat een korte broek (ik wou wel eens bruine benen gaan krijgen) niet echt wijs was, maar een echte vent…
Enfin eerst langs een goede kennis van Frank op de koffie met lekkere cake. Het pas bellen als je er bijna bent, bleek trouwens de gehele reis een prima formule. Beiden hadden we 5l extra peut bij ons en dat kwam goed uit. Zonder problemen kwamen we aan in Gouda centrum waar we even het mooie stadhuis weer eens zagen met het tweede bakske koffie en mmmm. (o, en een café vol met vrouwen). Daarna door naar Franks grote wens: De vader de Vaderlands bezoeken. Nu was deze niet in zijn mooie praalgraf, maar eronder in de kelder samen met Bernard, Claus, Juliana, nog wat Willemen enz.
Een afschuwelijk modern glas in lood raam maakte dat we daarna eerst een gezonde hap zochten bij een Chinees die in de frites is gestapt. Doen ze allemaal tegenwoordig??!!
Langs prachtige polderwegen –we reden meestal de groene fietsroutes- richting Wassenaar-Katwijk voor onze eerste vissersstop. Nu bleken alle slaapplekjes al vergeven te zijn en met hulp van een lieve Shell-pompjuf en veel GSM-belletjes kwamen we uiteindelijk in Noordwijk aan Zee.

Voor weinig kregen we ieder een prachtige kamer met groot twee persoons bed en ontbijt. Viel het dus toch weer reuze mee. Voor de volgende nacht had Frank al wel een idee (had wat contacten via Hyves gemaakt zei hij) en dat zou in Amsterdam Oost worden. Wie en wat kreeg ik niet te horen.
Via Hillegom (door de duinen) Lisse de bollenvelden – we vonden er zegge en schrijven ééntjenaar de Zaanse Schans: Vissersplaats nr 2. Leuk al die huisjes, maar net als in Katwijk ook hier geen lange rokken, wel veel toeristen natuurlijk. Overigens barstte het daarheen van de mooie natuur gebieden. Veel water, maar ook droogmakerijen ed. Weet je nog van vroeger? Wormer, Schermer en Purmer. Nou daarlangs dus naar Purmerend. Ook weer een mooie oude Hollandse stad. In de verte roken we al de palinggeur en hoorden we Nick, Simon en Jantje. De 3e vissersplaats met lange rokken lag aan de einder: Volendam. Overigens was het net of wij ook een soort toeristische attractie waren. En maar foto’s trekken die jappen. En in goed Engels wij: You take picture? Ok we take your camera (geintje) Aan de haven bij de boot naar Marken eerst maar eens wat doorsmering genuttigd en alleen rare toeristen in Volendammer kleding maar geen een autochtoon meer hoor.En je raadt het al: geen lange rokken.

Enfin Frank had geen taxi nodig (lees dat shirt dan ook eerst even) en we besloten over de dijk zelf naar Marken te gaan en niet met die boot. Later bleek dat een goede beslissing. Langs Monnickendam (nog zo’n oord) over de zeedijk (en maar vliegjes happen) naar Marken. Daar een vriendje gevonden die meteen met ons op de foto mocht van de toeristen aldaar.

Even gezellig tussen al die groene huisjes getoerd en Frank de souvenirwinkel geplunderd voor alle vrienden en kennissen thuis. Om 18.30 ineens boot weg naar Volendam, alle Jappen en Spanjaarden in de bus en…..leeg. Niemand meer. Klederdracht uit, spijkerbroek aan en de havenkroeg in, waar wij toevallig ook moesten zijn. We werden gastvrij opgenomen en weten nu wat schipperbitter is. Dus geen lange rokken of vissers, maar wel gezellige mensen daar. Enfin nu nog naar Amsterdam aan het Ei naar het nieuwe Steigereiland. Daar zou het slaapplekje zijn bij twee mensen waar ik wel een klik bij zou hebben en met wie ik het wel zou kunnen vinden. Voor mij nog steeds een raadsel en dus weer vlieghappend over de dijk en de nodige bruggen naar dit modern stukje A’dam. Kort na 9 kwamen we koud en hongerig daar aan en wat bleek. Twee lieve dames woonden daar sinds kort en hebben ons overtroffen qua gastvrijheid. Een ware verrassing en super gezellig! ’s Morgens bleef het donker maar dat kwam omdat niemand de ramen wilde wassen, dus dat maar even gedaan en zie er was licht! Na een lekker relaxed ontbijt door naar Muiden (met slot), fort Pampus nog gezien.
Dit was het landfort, Pampus ligt 500 m verder in het water.
Langs Blaricum dat best wat villa’s kent, naar Spakenburg. De volgende lange rokken vissersplaats.
Klaas Pul heeft hier zijn Marokkaanse garnaalbedrijf en bakkerij het Stoepje zijn vele gele Wiedewagens.
De oude haven wordt volledig gerestaureerd en midden in deze haven ligt nog de authentieke scheepswerf voor de botters en kotters. Leuk en prachtig.

Het vele verloren vocht aangevuld, maar twee klederdrachtdames gezien en daarom verder met de route. Via Baarn, en Soest richting zuiden. Veel bossen en dure huizen daar. Op weg naar Soestdijk (even snel paleis kijken) nog thee gedronken bij een mooie, witgeklede theetuin-in-de-polder-juffrouw. Goh wat waren wij toe aan een bak groene thee zeg! Inmiddels mijn broer in Werkhoven gebeld en ook daar zouden we ’s avonds welkom zijn. Nou zei Frank dan gaan we nog maar even langs bij de piramide van Austerlitz. Een grote grasheuvel, vooral bekend van schoolreisjes en het grote terras. Ik was er nog nooit geweest en hij is inmiddels bijna helemaal gerestaureerd.
Overigens deden de Solexen het voortreffelijk geen enkele keer lieten ze ons in de steek. In Werkhoven ook weer perfect ontvangen door Schoonzus en broer en na ook hier lekker gegeten, de Kornbrand ed. getest te hebben ed. super geslapen.

De volgende morgen op weg naar Wijk bij Duurstede en aldaar het oude zwaaipontje gepakt. Uiteindelijk via Andel en de Maasdijk weer op huis aan en eind van de middag veilig weer op stal.
Een leuke minivakantie, veel gezelligheid, goed weer en veel dingen beleefd. Frank bedankt: het was weer super. Michaël met nog steeds witte benen 4e 4rrr

(continue reading…)